নতুন দিল্লী, ৫ মাৰ্চ ২০২৬: নতুন দিল্লীৰ ঐতিহাসিক কনষ্টিটিউশ্যন ক্লাব অৱ ইণ্ডিয়াত অনুষ্ঠিত উত্তৰ-পূব সন্মিলন–২০২৬ সফলভাৱে সমাপ্ত হয়। দিল্লীৰ নৰ্থ ইষ্ট সংস্থাৰ উদ্যোগত আয়োজিত এই দিনজোৰা সম্মিলনত বিশিষ্ট চিন্তাবিদ, নীতি বিশেষজ্ঞ, শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু সংস্কৃতি সাধকসকল একত্ৰিত হৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিভিন্ন দিশ সম্বন্ধে গভীৰ আলোচনা কৰে।
সন্মিলনৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ এই অধিবেশনত অঞ্চলটোৰ সমৃদ্ধ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, পৰম্পৰাগত সমাজব্যৱস্থা, উন্নয়নৰ গতিপথ, নীতি-দৃষ্টিভংগী, সামাজিক সমন্বয় আৰু ভৱিষ্যতৰ সম্ভাৱনাসমূহক কেন্দ্ৰ কৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোচনা অনুষ্ঠিত হয়। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্বৰ লগতে সাম্প্ৰতিক বছৰসমূহত দেখা পোৱা পৰিবৰ্তনশীল উন্নয়ন প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰে।
উদ্বোধনী অধিবেশনত অসমৰ বিশিষ্ট প্ৰশাসক, ভাৰত চৰকাৰৰ পৰ্যটন মন্ত্ৰালয়ৰ প্ৰাক্তন সচিব তথা অৱসৰপ্ৰাপ্ত আইএএছ বিষয়া মদন প্ৰসাদ বেজবৰুৱাই উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ সংবেদনশীলতা আৰু দেশৰ অন্যান্য অংশৰ সৈতে ইয়াৰ ধীৰে ধীৰে বৃদ্ধি পোৱা সংযোগ আৰু সম্পৰ্কৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ভাৰতৰ অতিৰিক্ত ছ’লিচিটৰ জেনেৰেল অধিবক্তা বিক্ৰম বেনাৰ্জীয়ে অঞ্চলটোৰ স্বকীয় পৰম্পৰাগত আইনসমূহৰ বৈশিষ্ট্য আৰু সেয়া আদিবাসী পৰিচয় সংৰক্ষণ আৰু সামাজিক সাম্য ৰক্ষাত কেনেদৰে সহায়ক হৈছে তাক ব্যাখ্যা কৰে। *ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ (RSS)*ৰ অখিল ভাৰতীয় সহ প্ৰচাৰ প্ৰমুখ নৰেন্দ্ৰ ঠাকুৰে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ গৌৰৱময় সভ্যতাগত ইতিহাসৰ কথা উল্লেখ কৰি মহাভাৰত যুগৰ পৰা আধুনিক সময়লৈকে ইয়াৰ সাংস্কৃতিক ধাৰাবাহিকতাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য আৰু প্ৰখ্যাত সাংবাদিক-গৱেষক সমুদ্ৰগুপ্ত কাশ্যপে উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ কথা স্মৰণ কৰি ভাৰতৰ জাতীয় আন্দোলনত তেওঁলোকৰ ত্যাগৰ গুৰুত্ব ব্যাখ্যা কৰে।
আন এটি অধিবেশনত মেঘালয়ৰ পৰা *ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ (NCW)ৰ সদস্যা ডেলিনা খংডুপে মেঘালয়ৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিত্বসকলৰ বিষয়ে বক্তব্য ৰাখে, যিসকলে অঞ্চলটোৰ সাংস্কৃতিক জগত সমৃদ্ধ কৰিছে। মণিপুৰৰ সমাজকৰ্মী প্ৰেমানন্দ শৰ্মাই ভাৰতৰ ক্ৰীড়া জগতত উত্তৰ-পূবৰ অসাধাৰণ অৱদান আৰু এই অঞ্চলৰ খেলুৱৈসকলে বিশ্বজুৰি লাভ কৰা স্বীকৃতিৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰে। জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ড° ঐনাম ভগতে ঔপনিবেশিক যুগৰ ইতিহাসচৰ্চাই কেনেদৰে উত্তৰ-পূবৰ ইতিহাসক বিকৃত ৰূপত উপস্থাপন কৰিছিল তাক বিশ্লেষণ কৰি সঠিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। **নৰ্থ ইষ্ট চেণ্টাৰ ফৰ টেকন’লজি এপ্লিকেশ্বন এণ্ড ৰিচ (NECTAR)*ৰ মহাপৰিচালক অৰুণ শৰ্মাই অঞ্চলটোৰ সাম্প্ৰতিক উন্নয়নযাত্ৰাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি অবকাঠামো উন্নয়ন, উন্নত সংযোগ ব্যৱস্থা আৰু নীতি-উদ্যোগৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা নতুন সুযোগসমূহৰ কথা উল্লেখ কৰে।
সমাপন অধিবেশনত উপস্থিত থাকে বিশিষ্ট সাংবাদিক আৰু পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰাপ্ত, *ইন্দিৰা গান্ধী নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ দ্য আৰ্টছ (IGNCA)*ৰ অধ্যক্ষ ৰাম বাহাদুৰ ৰায়। তেওঁ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ইতিহাস আৰু সমকালীন বাস্তৱতাক প্ৰভাৱিত কৰা বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ চিন্তাধাৰা আগবঢ়ায় আৰু অঞ্চলটোৰ উন্নয়নক লৈ দেশজুৰি বৃদ্ধি পোৱা আগ্ৰহৰ কথা উল্লেখ কৰে। মণিপুৰ ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কালচাৰৰ উপাচাৰ্য ড° পূনম গুণীন্দ্ৰাই স্থল , ৰে’ল আৰু বিমান যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ উন্নয়নে উত্তৰ-পূব অঞ্চলক দেশ আৰু বিশ্বৰ সৈতে অধিক ঘনিষ্ঠভাৱে সংযোগ কৰিছে বুলি কয়। RSSৰ উত্তৰ-পূব প্ৰচাৰ প্ৰমুখ ড° সুনীল মহান্তিয়ে সামাজিক সমন্বয় শক্তিশালী কৰাৰ গুৰুত্বৰ কথা উল্লেখ কৰি অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন ত্বৰান্বিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ভূমিকা ব্যাখ্যা কৰে আৰু “ঈশান্য ভাৰত”ৰ কৌশলগত আৰু সভ্যতাগত গুৰুত্বৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে।
সম্মিলনৰ অংশ হিচাপে অনুষ্ঠিত বিশেষ সম্বৰ্ধনা অনুষ্ঠানত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলক বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে সন্মান জনোৱা হয়। North East India Achievers 2026 বঁটা লাভ কৰা ব্যক্তিসকল হৈছে— অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টানা ইয়ামি, স্থায়ী কৃষি আৰু গ্ৰামীণ জীৱিকাৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে; অসমৰ অনন্যা তালুকদাৰ, গুৱাহাটীত সুবিধাবঞ্চিত শিশুসকলৰ মাজত সত্ৰীয়া নৃত্য প্ৰচাৰ আৰু শিক্ষাদানৰ বাবে; মণিপুৰৰ লৈমাপোকপাম লক্ষপতি সিংহ, অভিনয় আৰু প্ৰদৰ্শনীমূলক শিল্পকলাত অসামান্য অৱদানৰ বাবে; মিজোৰামৰ লালতলানজাউভা, মিজো (Zo Hnam Sakhua) আদিবাসী সংস্কৃতি সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰত উল্লেখযোগ্য কামৰ বাবে; নাগালেণ্ডৰ ইওছে চায়া আঙামি, আঙামি নাগা ঐতিহ্য সংৰক্ষণৰ বাবে; আৰু ত্ৰিপুৰাৰ ধম্মপিয়, শিক্ষা আৰু সমাজ উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে।
সন্মিলনৰ শেষত উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ সামগ্ৰিক উন্নয়ন নিশ্চিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ৰাষ্ট্ৰীয় একতা শক্তিশালী কৰা, সাংস্কৃতিক গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰা, নীতি-সংলাপ আগবঢ়োৱা আৰু উন্নয়নমূলক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ এক যৌথ সংকল্প প্ৰকাশ কৰা হয়। আলোচনাসমূহে পুনৰ নিশ্চিত কৰে যে উত্তৰ-পূব ভাৰত ভাৰতবৰ্ষৰ সাংস্কৃতিক ঐশ্বৰ্য, কৌশলগত গুৰুত্ব আৰু ভৱিষ্যৎ উন্নয়নৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্তম্ভ হিচাপে উদীয়মান হৈ উঠিছে।





