ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ অখিল ভাৰতীয় কাৰ্যকাৰিনী সদস্য ভাইয়াজী যোশীয়ে কয় যে, “ৰামায়ণ কেৱল প্ৰভু শ্ৰী ৰামচন্দ্ৰৰ জীৱনগাথা নহয়, বৰঞ্চ ই ‘ৰাম-জানকী’ৰ এক সন্মিলিত জীৱনী। সীতাৰ উল্লেখ অবিহনে ৰামৰ জীৱন চৰিত কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে। আজিও এই দুয়োৰে চৰিত্ৰই আমাক ব্যৱহাৰিক আৰু সামাজিক জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। গতিকে, ৰামায়ণক কেৱল অন্ধ বিশ্বাসৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা নহয়, বৰঞ্চ এক মুক্ত দৃষ্টিৰে পঢ়া উচিত।”
আমেৰিকান ইহুদী লেখিকা ডেনা মৰিয়মৰ (Dena Merriam) গ্ৰন্থ The Untold Story of Sitaৰ মাৰাঠী অনুবাদ ‘न सांगितलेली सीतेची कथा’ নামৰ কিতাপখন ভাইয়াজী যোশীয়ে ‘এম.আই.টি. বিশ্বশান্তি বিশ্ববিদ্যালয়’ত (MIT World Peace University) আয়োজিত এক অনুষ্ঠানত উন্মোচন কৰে। ‘মোতিলাল বনাৰসীদাস পাব্লিচাৰ্ছ’, ‘ভাৰতীয় বিচাৰ সাধনা’ আৰু ‘এম.আই.টি. বিশ্বশান্তি বিশ্ববিদ্যালয়’ৰ যৌথ উদ্যোগত এই কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰা হয়। অনুষ্ঠানত ভাৰতীয় বিচাৰ সাধনাৰ কাৰ্যবাহ কাশীনাথ দেওধৰ, এম.আই.টি. বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ড° আৰ. এম. চিটণিছ আৰু জ্যেষ্ঠ বক্তা সঞ্জয় উপাধ্যায় মঞ্চত উপস্থিত থাকে।
ভাইয়াজী যোশীয়ে কয় যে, বিদেশী সংস্কৃতি আৰু পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা এগৰাকী মহিলাই সীতাৰ জীৱনৰ ওপৰত গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাটো তেওঁৰ আধ্যাত্মিক সাধনাৰেই পৰিচায়ক। আজিৰ যুৱ প্ৰজন্মই দেশ আৰু সমাজৰ সমস্যাসমূহ বুজি পাবলৈ হ’লে সমাজৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ মিলামিছা কৰা উচিত— এই আদৰ্শই আমি ৰামায়ণত দেখিবলৈ পাওঁ। মানুহে যদি নিজৰ সীমা তথা নীতি-নিয়ম মানি নচলে, তেন্তে বিনাশ নিশ্চিত। প্ৰভু শ্ৰীৰামে সাধাৰণ জনতাক একত্ৰিত কৰি এক সংগঠিত সমাজৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল, যাৰ প্ৰতীক হৈছে ‘ৰামসেতু’।
তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে আজি আমাক কেৱল তথ্য বৃদ্ধি কৰা শিক্ষাৰ প্ৰয়োজন নাই, বৰঞ্চ এক চিন্তাদায়ক তথা বিচাৰোদ্দীপক শিক্ষা ব্যৱস্থাৰহে প্ৰয়োজন। ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজে ‘ৰামৰাজ্য’ৰ ধাৰণাটোক বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰাৰ ঐতিহাসিক কাৰ্য কৰিছিল। বৰ্তমান বিশ্বত দুষ্ট শক্তিসমূহৰ হাতত থকা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰবোৰ কেৱল ধ্বংসৰ হে কাৰক হৈ পৰিছে।
সঞ্জয় উপাধ্যায়ে কয় যে ভগৱান শ্ৰীৰাম এনে এজন মহান ব্যক্তিত্ব আছিল, যিয়ে শত্ৰুৰ প্ৰতিও কোনো কটুতা বা ক্ষোভ মনত পুহি ৰখা নাছিল। বৰ্তমান সময়ত ভাৰতীয়সকলৰ মনত ৰামৰ প্ৰতি উদাসীনতা বা অৱহেলা ভাব গঢ়ি তুলিবলৈ কিছুমান কুটিল অপচেষ্টা চলোৱা হৈছে। সীতাৰ চৰিত্ৰটোৰ ভূমিকা আমাৰ শিপাৰ দৰে মাটিৰ বহুত গভীৰলৈ সোমাই আছে। ইয়াৰ মূল সাৰাংশ আজিৰ প্ৰজন্মই বুজি পোৱা উচিত।
উপাচাৰ্য ড° আৰ. এম. চিটণিছে গ্ৰন্থখনত উল্লেখ থকা পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ মূল্যবোধৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। আনহাতে, শ্ৰী কাশীনাথ দেওধৰে কয় যে ‘ভাৰতীয় বিচাৰ সাধনা’ই সমাজখনক একত্ৰিত আৰু সম্প্ৰীতিপূৰ্ণ কৰি ৰাখিবলৈ মানুহৰ মাজলৈ গঠনমূলক চিন্তাধাৰা কঢ়িয়াই নিয়াৰ কাম কৰি আছে। শেষত মিলিন্দ পাত্ৰেই সকলোকে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে।
